Tekst en afbeelding door Marloes van de Goor, Scherpenzeelse Krant
Vandaag komt ze op de fiets uit Zeist: Odile de Man (49), de nieuwe wethouder namens OPRenswoude. Ze werkt nog maar kort in het kasteeldorp, maar spreekt al met warmte over ‘ons’ en ‘wij.
,,Ik ben een gedreven vrouw die hier net komt kijken, maar ik breng ontzettend veel ervaring mee om hier in te zetten.’’
Ze is geboren en getogen in Rotterdam, studeerde bestuursrecht aan de Erasmus Universiteit en ontmoette haar man tijdens haar eerste baan als secretaris van de bezwaarschriftencommissie in Maassluis. Bij het koffiezetapparaat sloeg de vonk over.
Lachend vertelt ze: ,,Gelukkig zat hij aan de andere kant van de gang.
’’ Samen kregen ze twee dochters, die inmiddels allebei tieners zijn. In Maassluis hield ze zich als jurist ruimtelijke ordening al snel bezig met grootstedelijke woonvraagstukken. ,,Zoals de bouwplannen aan de Nieuwe Waterweg.’’ Toen haar ouders naar Drenthe verhuisden, ontdekte ze dat het leven ook anders kon. Ze noemt het ,,Drenthenieren.’’ Zelf verhuisde ze later naar Woudenberg. ,,Maar ik kon niet stemmen op de partij waarop ik wilde stemmen. Met een groepje heren heb ik daar de VVD opgericht.
’’ Ze glimlacht bij de herinnering. ,,Ik was de enige onder de zestig.’’
BETEKENIS
Na een periode als raadslid werd ze gevraagd als fractievoorzitter. In de
Woudenbergse raadszaal sloeg de politieke vonk over. ,,Door de interactie van mens tot mens
en het gevoel dat je van betekenis bent. Je vergroot je kennis gigantisch en het is ook heel
interessant; je legt verbanden veel makkelijker en houdt er allerlei connecties aan over.
Ook in Woudenberg bleef ze werkzaam als jurist. ,,Ik maakte een kleine uitstap naar Amersfoort, zat daar een jaar, maar sprak de wethouder geen enkele keer. Dat paste me niet. Ik wil de connectie voelen. Met wie, voor wie en waarvoor je het doet; ik wil feeling houden met het politieke verhaal, dat trok me toch het meest.’’
Na een functie bij een adviesbureau en een periode als ZZP’er ging ze ,,heel bewust terug in loondienst.
’’ Het verdiepen van menselijk contact loopt als een rode draad door haar leven: ,,Verbinding haalt het beste in mij naar boven, het sterkt me. Ik wil het echt over de inhoud hebben, daar ligt mijn kracht.’’
,,En toen belde de gemeente Soest’’, waar ze aan de slag ging als projectleider ruimtelijke ordening. Het gezin verhuisde naar Zeist, dichtbij de school van haar dochters. Het antroposofische onderwijs dat De Man zelf volgde, wilde ze ook haar dochters meegeven. ,,Het geeft een brede blik op je persoonlijke ontwikkeling; je bent niet alleen maar bezig met rekenen en lezen. Je krijgt toneel, dans, artistieke kunstvormen en presenteren. We maakten dus echt voor de meiden de keuze om in Zeist neer te strijken.’’
WETHOUDERSPOOL
De laatste jaren werkte ze als projectmanager ruimtelijke ontwikkeling voor de gemeente Putten. Via de VVD Zeist kwam ze als statenlid voor de VVD in de Provinciale Staten terecht, een functie die ze tot voor kort zeven jaar vervulde. ,,Er is een wethouderspool en als je dat wilt, geef je jezelf op. De burgemeester van Scherpenzeel belde mij: OPRenswoude zoekt nog een wethouder.’’
De klik met OPRenswoude was er direct. Ze noemt OPRenswoude-bestuursvoorzitter Jakob Germs: ,,Hij heeft me destijds in Woudenberg ontzettend geholpen, nam me op sleeptouw en stelde me aan iedereen voor. ’’ Ook de Scherpenzeelse burgemeester Marieke Teunissen is een oude bekende. ,,Ik ken haar nog van de zwangerschapsgym.’’
BETROKKENHEID
Wat haar tijdens haar eerste tijd in Renswoude het meest is opgevallen? ,,Het levend houden van de hoge mate van betrokkenheid. Aan de gemeenschap bijdragen staat onder druk, maar in Renswoude zijn zo ongelooflijk veel vrijwilligers. En de riante setting van het kasteel en de koepelkerk; dat straalt een grandeur uit.’’ Haar ouders wonen inmiddels in Duitsland, maar zijn ook al een dag in Renswoude geweest. ,,Ze keken soms met enige weemoed en zorg: ‘waarom steek je zoveel energie in de politiek?’ De bezoldiging staat niet in verhouding tot de werkzaamheden. Maar ze zijn ontzettend trots.’’
‘Mijn inzet is nu honderd procent voor Renswoude’ Hoe ze het wethouderschap tot nu ervaart? ,,Ik moet wennen aan mijn nieuwe rol, maar zal altijd luisteren en ook heel duidelijk zijn.’’ Ze geeft naar eigen zeggen op pragmatische wijze invulling aan haar portefeuilles. ,,Het is ontzettend veel lezen. Ik probeer connecties te leggen en zal veel doorvragen, ook kritisch, zodat ik kan zien waar ik van betekenis kan zijn. ’’ Ze hoopt daarnaast zoveel mogelijk Renswoudenaren te ontmoeten. ,,En ik hoop dat mensen ook de moeite nemen om mij te leren kennen. Mensen mogen mij altijd mailen; contact moet zo
makkelijk mogelijk zijn.’’
NATUUR
In haar vrije tijd tuiniert ze graag. ,,Mijn broer is daarin een grote hulp, hij heeft gouden handen. ’’ Ze vindt het leuk om te koken en trekt regelmatig de natuur in voor wandelingen met haar gezin, zowel in Duitsland als in vast vakantieland Schotland. ,,Daar is kou en regen, daar houd ik van.’’ Ook geniet ze van de botanische tuinen met hun biodiversiteit en bloemenpracht.
ZELFSTANDIG
Voor de komende vier jaar als wethouder heeft ze een duidelijke wens: Renswoude zelfstandig houden en dichtbij de inwoners en ondernemers blijven. ,,Ik hoop alles wat er op ons afkomt vanuit het rijk als bestuurder te vertalen of juist weten af te wenden zodat ons Renswoude zelfstandig blijft. Ik vind het ook echt belangrijk mensen en bedrijven te bezoeken, daar reserveer ik ook ruimte voor. Ik wil niet dat mijn agenda volledig gevuld wordt door overleggen. ’’
Op de middag van het interview regent het. Straks fietst De Man weer naar huis. Wie haar onderweg tegenkomt, zou zelfs in de regen zomaar een vrolijk lied kunnen horen. „Van zingen heb ik altijd genoten. ’’ Wat er op de fiets klinkt? „Vooral uptempo nummers.’’
Diezelfde bevlogenheid neemt ze ook mee in haar werk. „Mijn inzet is nu honderd procent voor Renswoude. Ik word er enthousiast van. We hebben hier zoveel moois. ”
